Δευτέρα, 30 Σεπτεμβρίου 2019

Βρούβα

Δεν υπάρχουν σχόλια
Θαρρώ πως είναι το πιο κοινό φυτό στην χώρα μας, με περιόδους άνθησης από Μάρτιο μέχρι Οκτώβριο.

Χέρσα έκταση καλυπτόμενη από Βρούβα (Sinapis arvensis)
Το βρίσκουμε σε υποβαθμισμένα εδάφη, χωράφια, ερείπια, χαλάσματα, ερείσματα οδών ακόμη και σε ρείθρα πεζοδρομίων μέσα σε πόλεις, πάρκα και κήπους.
Είναι ένα από τα ζιζάνια των χωραφιών σιταριού και άλλων καλλιεργειών.
Σαν άγρια χόρτα μαζί με τα ραδίκια και τους ζοχούς μπορεί κανείς να τα βρει και να τα μαζέψει για φαγητό.
Βρούβα ή γρούβα. Την συναντάμε με πολλά κατά τόπους ονόματα, ραπανόβρουβα, λαψανόγρουβα, λιναρίδα, αγριόβρουβα, μουσταρδόχορτο, μουστάρδα κλπ. Σινάπι, Sinapis arvensis είναι το επιστημονικό όνομα του αυτοφυούς φυτού, αγριοσινάπι, λαψάνα.
Στο γένος σινάπι έχουμε τρία είδη, το κοινό σινάπι ή άσπρη βρούβα (Sinapis alba), τη μαύρη βρούβα (Sinapis nigra) και την άγρια βρούβα (Sinapis arvensis). Η διαφορά τους έγκειται στο χρώμα των νευρώσεων των φύλλων κάθε ενός. Συγγενές με το σινάπι είναι και τα λαχανικά που καλλιεργούμε στους κήπους μας μπρόκολο και κουνουπίδι.
Σε όλα τα παραπάνω φυτά, τα άνθη σχηματίζουν βότρυ και αποτελούνται από τέσσαρα πέταλα σε σχήμα σταυρού.
Χωρίς μεγάλες ανάγκες για νερό αλλά σε ασβεστώδες ηλιόλουστο έδαφος έχει μεγάλη ανάπτυξη η βρούβα. Το ύψος της είναι διαφορετικό και ανάλογο το έδαφος που φύονται τα πολλές φορές ξεπερνά τα δυο μέτρα.
Θεωρείται διεγερτικό άρτυμα. Οι σπόροι χρησιμοποιούνται ως μπαχαρικό εδώ και πολλά χρόνια. Ανακάτευαν σπόρους του σιναπιού με ξύδι και νερό και αυτό το μείγμα έτρωγαν με το κρέας ή το ψάρι τους, ενώ με τα φύλλα έφτιαχναν σαλάτα.
Παλιά, στα μοναστήρια υπήρχε ο μουσταρδάριος, ένας μοναχός υπεύθυνος ο οποίος έδινε την ώρα του φαγητού τη μουστάρδα στους καλόγερους.
Ο Διοσκουρίδης υποστήριζε πως αν μασούσε κάποιος σπόρους σιναπιού, θα καθάριζε το ιγμόρειο του. Επίσης συνιστούσε να τους χρησιμοποιούν ως αντιπυρετικό και να κάνουν γαργάρες για τις αμυγδαλιές.
Κάθε άνθος Sinapis arvensis δίνει μέσο όρο 0,2 έως 0,6mg νέκταρ την ημέρα με περιεκτικότητα σε σάκχαρα που ξεπερνούν το 30%.

Συλλογή γύρης από άνθη Βρούβας (Sinapis arvensis)
Μελισσοκομικό ενδιαφέρον
Οι μέλισσες επισκέπτονται τα άνθη σχεδόν από την αυγή έως αργά το σούρουπο. Διάρκεια επίσκεψης σε κάθε άνθος δεν ξεπερνά τα πέντε δευτερόλεπτα, τα δε φορτία γύρης που συλλέγονται από κάθε συλλέκτρια γύρης στα άνθη της βρούβας είναι περίπου 4 έως 5mg το κάθε ταξίδι. Υπολογίζοντας λοιπόν πως μια δυνατή κυψέλη διαθέτει 5.000 συλλέκτριες γύρης και κάνοντας 10 ταξίδια την ημέρα, μεταφέροντας 4mg γύρης, στην κυψέλη μπαίνουν περίπου 200 γρ. φρέσκιας γύρης. Αρκετή ποσότητα πιστεύω, για την ημερήσια ανάγκη της κάθε κυψέλης αλλά και αποθήκευσης αρκετής ποσότητας.
Πέραν αυτού, η γύρη της βρούβας είναι μια εξαιρετική πηγή πρωτεϊνών που εμπεριέχουν τα απαραίτητα αμινοξέων για την διατροφή του νέου ανοιξιάτικου γόνου ενώ εξίσου σημαντικές ποσότητες νέκταρος παράγουν τα άνθη της βρούβας, γεγονός που επιδρά πρώτον, στην επιπλέον διέγερση της βασίλισσας και δεύτερον στην ταχεία αποθήκευση ποσοτήτων εντός των πλαισίων για την διατροφή το γόνου. Αυτό τα κάνει ιδιαίτερα ελκυστικά στις μέλισσες και σε μεγάλες εκτάσεις βρούβας μπορούμε πολύ εύκολα να πάρουμε με δυνατά μελίσσια καλή παραγωγή.
Τελευταία τροποποίηση: 13/5/2016, 12:36

Κυριακή, 29 Σεπτεμβρίου 2019

Φθινοπωρινό ρείκι

Δεν υπάρχουν σχόλια







Ερικα ή σουσούρα, (Erica vertitillata or Erica multipolyflora) ή κσούρι, ή πιρένιτσαλίκλαδίχαμόρεικοέρικαςτσάροκισσούρι κλπ. είναι ονόματα που έχουν δοθεί στο φθινοπωρινό ρείκι σε όλη την Ελλάδα από τους μελισσοκόμους.
Η σουσούρα ή Έρικα είναι αυτοφυές φυτό και γίνεται μικρός θάμνος. Είναι φυτό ικανό να καλύψει ολόκληρες πλαγιές αλλά και μεγάλες εκτάσεις. Πότε το βρίσκουμε μόνο του και πότε μαζί με κουμαριέςανοιξιάτικο ρείκι, λαδανιές (Πήλιο - Κίσαβος - Ροδόπη - Νησιά Αν. Αιγαίου - Πελοπόννησο, κλπ.)
Τα άνθη της είναι μικρά και ροζ με αποχρώσεις προς το μοβ με κόκκινους ανθήρες. Μόλις απανθίσουν παίρνουν ένα χαρακτηριστικό καφέ-πορτοκαλί χρώμα.
Δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάμε πως το μέλι, ο βασιλικός πολτός, η πρόπολη και η γύρη δεν είναι φάρμακα, είναι τρόφιμα και έτσι πρέπει να τα αντιμετωπίζουμε.

Συλλογή νέκταρος από άνθος σουσούρας.
Η γύρη που παράγει είναι πολύ θρεπτική και κάνει πολύ δυνατά τα μελίσσια γι'αυτό οι μελισσοκόμοι μετά τα βαμβάκια και πριν το πεύκο πάνε τα μελίσσια να γονέψουν στην σουσούρα για ένα χρονικό διάστημα μέχρι να δώσει ο εργάτης.
Το χρώμα της είναι γκρίζο με πικρή γεύση αλλά περιέχει πολλά αμινοξέα και βιταμίνες, πολύ θρεπτικά για τις νεαρές εργάτριες που την καταναλώνουν και παράγουν βασιλικό πολτό, παράλληλα ταΐζονται οι βασίλισσες και γεννούν περισσότερο. Μαζί με την γύρη της καστανιάς θεωρούνται από τους μελισσοκόμους, οι κορυφαίες για την ανάπτυξη των μελισσιών.
Το μέλι της σουσούρας είναι σκουρόχρωμο και κρυσταλλώνει γρήγορα, θεωρείται προϊόν με ιδιαίτερα ηψηλή θρεπτική αξία.
Όταν ο καιρός είναι ευνοϊκός, ζεστός ή δροσερός με υγρούς ασθενείς ανέμους η σουσούρα έχει μεγάλες αποδόσεις σε γύρη και νέκταρ. Τότε τα μελίσσια κτίζουν κεριά εντατικά, αποθηκεύουν γύρες και μέλια, μεγαλώνουν οι εκτάσεις σε γόνους και γενικά ανεβάζουν εύκολα πληθυσμούς, ξεχειμωνιάζουν δυνατά και αναπτύσσονται εύκολα την άνοιξη.
Η εποχή ανθοφορίας της σουσούρας κλιμακώνεται από Αύγουστο στα πεδινά μέχρι τον Δεκέμβριο σε κάποιες ημιορεινές περιοχές. Το φυτό έχει μεγάλη εξάρτηση από τις φθινοπωρινές βροχές, αν βρέξει παράγει μεγάλη ποσότητα σε γύρη και νέκταρ.

Απανθισμένο Φθινοπωρινό ρείκι
Δεν κάνει καλό μόνον στην ανάπτυξη των μελισσιών. Το μέλι της είναι ωφέλιμο και για τον ανθρώπινο οργανισμό, διότι είναι διουρητικό, κατεβάζει την πίεση άρα κάνει καλό στο κυκλοφορικό. Επίσης σαν διουρητικό κάνει καλό στα νεφρά και κατ΄επέκταση στον προστάτη των ανδρών.
Λόγω της υπόπικρης γεύσης του είχε μικρή εμπορική αξία. Όμως τα τελευταία χρόνια με την μεταστροφή μερίδας του Ελληνικού αγοραστικού κοινού να προστατευτεί από τα φυτοφάρμακα και τα λιπάσματα, προτιμά και το μέλι της σουσούρας, το οποίο πωλείται σε καλή τιμή και το βρίσκει κανείς, εκτός από τους παραγωγούς, στα καταστήματα υγιεινής διατροφής.

Αρμυρίκι

Δεν υπάρχουν σχόλια
Μυρίγκες, μυρίκι, αλμυρίκι, είναι κάποια από τα ονόματα και αυτού του φυτού που του έχουν δώσει σε διάφορα μέρη στην Ελλάδα και στην Κύπρο.
Στην χώρα μας συναντάμε 5 έως 6 είδη από τα 20 και πάνω που υπάρχουν στο γένος. Έχει πολύ δυνατό ριζικό σύστημα, σε μεγάλο βάθος όπου και κάνει θαυμάσια εκμετάλλευση της υγρασίας. Τα ανοιξιάτικα αρμυρίκια έχουν ρόδινα άνθη που σχηματίζουν μικρές ταξιανθίες.
Αρέσκεται πολύ στα υφάλμυρα νερά υπόγεια και επίγεια. Λόγω αυτής της ιδιότητας του το βρίσκουμε σχεδόν σε κάθε παραλία δίπλα στο κύμα, ως καλλωπιστικό, αλλά και για την σκιά του.
Η ανθοφορία του διαδέχεται ομαλά την ανθοφορία της ιτιάς. Με έξυπνη τοποθέτηση δε υπάρχει καθόλου κενό για να κρεμάσουν τα μελίσσια
Χιλιάδες είναι τα στρέμματα με την ποικιλία της ροδόχρωμης γύρης που ανθίζει το δεύτερο ήμισυ του Απριλίου στις εκβολές των μεγάλων ποταμών μας όπως είναι ο Πηνειός, ο Αλιάκμονας, ο Αξιός, καθώς και σε όλα τα ποτάμια της Ηπείρου, Στερεάς Ελλάδας και Πελοποννήσου. Η ανθοφορία του διαδέχεται ομαλά την ανθοφορία της ιτιάς και δε υπάρχει καθόλου κενό για να κρεμάσουν τα μελίσσια, έτσι η φυσιολογική συνεχή άνοδός τους συνεχίζεται χωρίς εμπόδια γιατί το αρμυρίκι δίνει πολύ μεγάλες ποσότητες γύρης.
Πολύ σημαντικά είναι και τα είδη που ανθίζουν τον Σεπτέμβριο και Οκτώβριο. Αυτά δίνουν γύρη χρώματος κρεμ προς το άσπρο και εν όψει του χειμώνα που έρχεται οι μέλισσες επιδίδονται σε αγώνα δρόμου για να συλλέξουν περισσότερη γύρη που θα κρατήσει το μελίσσι δυνατό και θα το βγάλει από τον χειμώνα με ασφάλεια.
Το νέκταρ αυτού του φυτού είναι εξίσου σημαντικό, γιατί το φθινόπωρο είναι λίγες οι ανθοφορίες και σε πολλά μέρη της χώρας μας, όπως είναι τα νησιά και κάποια παράλια, οι μελισσοκόμοι περιμένουν μαζί με την ακονιζιά και αυτήν την ανθοφορία, ώσπου να δώσει το φθινοπωρινό ρείκι και να σιγουρευτούν για καλό ξεχειμώνιασμα.
Το συναντάμε και αυτό αυτοφυή όπως παραπάνω αναφέραμε σε κοίτες ποταμών, λιμνών, στις άκρες των δρόμων, αλλά και στα πάρκα και τις αυλές των σπιτιών σαν καλλωπιστικό και διακοσμητικό, λόγω της πλούσιας κόμης του αλλά και αντοχής του.

Τετάρτη, 4 Σεπτεμβρίου 2019

Δεν υπάρχουν σχόλια

Μια γιορτή σκέτο Μέλι στον Κάμπο της Τήνου



Πραγματοποιήθηκε στις 31 Αυγούστου με πολύ μεγάλη επιτυχία η Δωδέκατη γιορτή Μελιού στον Κάμπο Τήνου. Ο κόσμος παρά τις καιρικές συνθήκες κατέκλεισε πλατεία και δρομάκια στον Κάμπο. Ήταν το αδιαχώρητο στον κάμπο που για μια κόμη φορά ο κόσμος ήρθε να γευθεί τις απίθανες λιχουδιές με πρώτο προϊόν το Μέλι. Την εκδήλωση άνοιξε ο Σύλλογος Γυναικών Τήνου με την χορευτική παιδική ομάδα και την ομάδα ενηλίκων χορεύοντας παραδοσιακούς χορούς . Την σκυτάλη αμέσως μετά ανέλαβε η ορχήστρα που με τα όμορφα τραγούδια σκόρπισε το κέφι στους παρευρισκομένους. Ντεκόρ ένα στολισμένο τραπέζι με όλες τις λιχουδιές που οι γυναίκες του χωριού ετοίμασαν, έδινε την διαβεβαίωση για μια οργανωμένη γιορτή.
Μικροί, μεγάλοι σέρβιραν σε όλο τον κόσμο αδιάκοπα τσίπουρο και τις ατελείωτες ποικιλίες νόστιμων  λιχουδιών. Σε κάποιο σημείο της εκδήλωσης ο  Δήμαρχος κ. Σιώτος …. Ευχαρίστησε όλους τους εμπλεκόμενους εθελοντές του χωριού.
Τον χαιρετισμό και τις ευχαριστίες εξέφρασε και ο απερχόμενος πρόεδρος του τοπικού του Κάμπου. Τελευταία μίλησε και ευχαρίστησε η Πρόεδρος του Πολιτιστικού Συλλόγου του Κάμπου ευχαριστώντας τον Δήμο Τήνου για την χορηγία του , το τοπικό συμβούλιο του Κάμπου , τις γυναίκες του χωριού , τα παιδιά και όλους όσοι βοήθησαν στο σερβίρισμα του Τσίπουρου και των λιχουδιών. Μεγάλες ευχαριστίες και στοv Σύλλογο Μελισσοκόμων Τήνου που προσέφερε ογδόντα κιλά Μέλι.
Πράγματι αξίζουν συγχαρητήρια στον Πολιτιστικό Σύλλογο Τήνου για την πολύ καλή οργάνωση . Και του χρόνου
Πηγη Cyclades24.gr